Zasada dwóch świadków i domniemanie niewinności: Korzenie procedury karnej
Pwt 19:15 chroniła obywatela przed fałszywym oskarżeniem. Surowa kara dla fałszywego świadka gwarantowała uczciwość procesu.
Nowożytna procedura karna szczyci się domniemaniem niewinności oraz standardem dowodowym „poza wszelką uzasadnioną wątpliwość”. Obie te reguły wywodzą się wprost z prawa hebrajskiego.
W Księdze Powtórzonego Prawa czytamy: „Jeden świadek nie wystarczy przeciwko człowiekowi... Na słowie dwóch lub trzech świadków oprze się sprawa” (Pwt 19:15). Ponadto ten, kto składał fałszywe świadectwo, musiał ponieść dokładnie taką karę, jaką zamierzał sprowadzić na oskarżonego (zasada odwzajemnienia, Pwt 19:19).
Pan Jezus potwierdził tę procedurę w sporach prawnych i kościelnych (Mt 18:16), a apostoł Paweł zabronił przyjmowania oskarżeń przeciwko starszym bez dwóch lub trzech naocznych świadków (1 Tm 5:19).
„Na słowie dwóch lub trzech świadków oprze się sprawa.”
Badaj to słowo w Interlinearnej MojejBiblii CC
Cezary Rogowski
Założyciel Christian Culture
Redakcja portalu CCN News i ekosystemu Christian Culture.
Standard redakcyjny CCN: rozdział faktów, analizy i refleksji biblijnej • Polityka redakcyjna i korekt
Razem niesiemy czystą Ewangelię i biblijną nadzieję dalej
Ten artykuł powstał bezpłatnie dla każdego czytelnika dzięki wsparciu naszych Darczyńców i Patronów. Jeśli ta treść wniosła pokój do Twojego serca, wesprzyj naszą misję, byśmy mogli docierać z biblijną prawdą do kolejnych tysięcy ludzi w Polsce i na świecie.
Szukasz konkretnego tematu, wersetu lub audycji?
Skorzystaj z inteligentnej wyszukiwarki ekosystemu Christian Culture. Przeszukuj Pismo Święte (UBG), audycje radiowe, lekcje Akademii Biblijnej i artykuły — natychmiast od 1. litery.
